The Red Rose of Lochbuie

Ik ben relatief laat begonnen met “trommelen”. (Ik had mijn vroege jeugd “verdaan” bij het lidmaatschap van een jeugdoperette gezelschap). Pas rond mijn 14e jaar werd ik tamboer bij een harmonie in een naburig dorp. Maar al snel was ik niet meer te houden en stapte ik over naar een muziek en showband in Leiden. Zowel muzikaal als qua show/presentatie een grote stap voorwaarts. Ik leerde de beginselen van het “Basler trommelen” en kreeg les van een tamboer-marinier. In uitvoering was dat heel anders dan het Schotse slagwerk, maar in de basis waren er ook veel overeenkomsten. Ik heb er dan ook geen spijt van dat ik me daar een aantal jaren in kon verdiepen.

De ontmoeting met het Schotse slagwerk kwam eigenlijk vanwege een mede bandlid die eerder bij de “Haagse Hooglanders” had gespeeld. Zijn passie voor de Britse militaire muziek in het algemeen en pipebands in het bijzonder was aanstekelijk. Het duurde dan ook niet lang voor ik het virus te pakken had. En ik wilde niet meer genezen…

Rond 1990 (ik was inmiddels 20) kwam dat bandlid met het verhaal dat zijn broer betrokken was in het oprichten van een pipeband. Het kon daarom niet uitblijven dat ik (ook) verzeild raakte in de eerste stapjes van het net geboren “kindje” met de naam “The Red Rose of Lochbuie Pipes and Drums”.

Die eerste jaren bestonden vooral uit het gewend raken aan de pipeband scene, die tóch heel anders bleek dan de, mij zo bekende, “hafabra” wereld. Andere muziek, andere techniek en een andere muzikale beleving. Ik kwam er achter dat ik de twee verschillende stijlen niet kon combineren en ik stapte definitief over naar het pipeband drummen. Binnen een paar jaar werd ik aangesteld als “leading drummer” en kreeg ik de schone taak om de drummers in de band op te gaan leiden. Leuk en (nog steeds) uitdagend!

Door de jaren heen vergroeide ik meer en meer met de band. Ik werd verantwoordelijk voor het uniform en voor de marching and discipline. Iets wat in pipeband Nederland eigenlijk een ondergeschoven kindje was. Mede hierdoor konden wij onszelf onderscheiden. Maar het draait IN de muziek uiteindelijk altijd OM de muziek en daarin ligt onze uitdaging. Door te investeren in mijn eigen muzikale nivo investeer ik in het muzikale nivo van de band. Immers kan ik op mijn beurt ook de opgedane kennis en technieken uitleren aan de andere (leerling) drummers.

Geïnteresseerd ? Kom vooral een keer vrijblijvend langs op een van onze repetities. Maar wees gewaarschuwd: Eenmaal besmet raak je het pipeband (drumming) virus nooit meer kwijt!